Yılardır Gümüşhane’de yaşıyor. Köyümüzde gurur duyduğumuz insanlarımızdan biri, köyümüzün ilk devlet memuru, ilk parti ilçe başkanı, büyük projelerin adamı, ancak maddi imkânsızlıklar yüzünden eğitimine devam edememiş ender şahsiyetlerimizden biri. Henüz çocuk yaşta düşündükleri hayata geçse, o şimdi ülkemizin kıymetli bilim adamlarından biri olurdu.
Onu şimdilerde köy sorunlarından uzak olarak görebilirsiniz ancak hiç de öyle olmadığını 2006 yılında aşağıda kenthabere yazdığı mesajından anlayabilirsiniz.
İhsan .ÇAK 14.05.2006 14:44:58
 Gümüşhane ili kürtün ilçesinde 1990 yılında sel felaketi sonucu yıkılan afet konutları halen yapılmadı. Bizim afet konutları herhalde 10 sene sonra yapılır. (www.kenthaber.com)
Sitemiz sizleri her zaman gurur duyduğumuz insanlarımızla buluşturmaya devam ediyor, bu günkü konuğumuz, geçmiş dönemlerde Anap Kürtün İlçe Başkanlığı yapmış, sonradan MHP saflarına katılmış şimdilerde İl merkezinde ikamet eden, eskiden olduğu gibi şimdi de toplumsal etkinliklerden asla geri kalmayan kıymetli büyüğümüz İhsan ÇAK…
Yılardır Gümüşhane’de yaşıyor. Köyümüzde gurur duyduğumuz insanlarımızdan biri, köyümüzün ilk devlet memuru, ilk parti ilçe başkanı, büyük projelerin adamı, ancak maddi imkânsızlıklar yüzünden eğitimine devam edememiş ender şahsiyetlerimizden biri. Henüz çocuk yaşta düşündükleri hayata geçse, o şimdi ülkemizin kıymetli bilim adamlarından biri olurdu.
Onu şimdilerde köy sorunlarından uzak olarak görebilirsiniz ancak hiç de öyle olmadığını 2006 yılında aşağıda kenthabere yazdığı mesajından anlayabilirsiniz.
İhsan .ÇAK 14.05.2006 14:44:58
Gümüşhane ili kürtün ilçesinde 1990 yılında sel felaketi sonucu yıkılan afet konutları halen yapılmadı. Bizim afet konutları herhalde 10 sene sonra yapılır. (www.kenthaber.com)
Sitemiz sizleri her zaman gurur duyduğumuz insanlarımızla buluşturmaya devam ediyor, bu günkü konuğumuz, geçmiş dönemlerde Anap Kürtün İlçe Başkanlığı yapmış, sonradan MHP saflarına katılmış şimdilerde İl merkezinde ikamet eden, eskiden olduğu gibi şimdi de toplumsal etkinliklerden asla geri kalmayan kıymetli büyüğümüz İhsan ÇAK…
İhsan ÇAK kimdir, Özgeçmişinizi anlatır mısınız?
1937 yılında Törnük’te doğdum. İlkokulu Günyüzü Küknerbükü mahallesinde okudum.1954 yılında mezun oldum. Okumayı çok istememe rağmen, o tarihte en yakın okul Tirebolu da olduğu ve ailemin maddi durumu iyi olmadığı için okuyamadım. 1958 yılında Ankara 58. Topçu Okulu Ölçü bölümü meteoroloji çavuşu olarak askerliğimi yaptım. 1961 yılının ilk ayında terhis oldum. Aynı yılın 10. ayında Araç Orman Muhafaza Okulunun açtığı sınav ilanlarını takip ettim. O zaman sınavlara girdim. Okulun kabul ettiği 96 kişi arasına girerek orman okuluna girmeye hak kazandım. 20.06.1962 yılında okuldan mezun oldum. Okulda başarılı olduğum için 27.07.1962 yılında Gümüşhane İşletmesi Örümcek Bölgesi Şefliğini istedim ve oraya tayin ettiler. Örümcek bölgesinde 8 yıl, sonra kendi isteğimle Alacadağ bölgesinde görevli Mehmet Gümüş ile becayiş yaparak Taşlıca Köyü Orman Muhafaza Memurluğunda 12,5 yıl, sonra emekliğime 2 yıl kala amirlerimle anlaşarak Çıkrıkdüzü depo memurluğunda 2 yıl çalıştan sonra 1985 yılında emekli oldum.
Emekli olduktan sonra siyasete atıldım. 1991 yılında Kürtün ANAP ilçe başkanlığına seçildim. 3 Dönem başkanlık yaptım. Bu dönemler içerisinde ANAP Genel Merkez delegeliği yaptım. Sonra 1999 yılında Anap’tan istifa ederek MHP Genel Başkan Devlet Bahçelinin de bulunduğu bir törenle MHP’ye katıldım. Devlet BAHÇELİ tarafından rozet takıldı.
Hiç aktif bir görev almadan sadece bir normal vatandaş gibi hayatımı sürdürmekteyim.
Sınava kaç kişi girdi, O zamana kadar girdiğiniz başka sınavlar da oldu mu ?
 O zamana kadar sadece Ladik İlköğretmen okulu sınavlarına girdim. Çok az puanla kaybettim. Ondan sonra Araç Orman okuluna başvurdum. Giresun bölgesinde 28 kişi başvurdu. 4 kişi kazandı. Bir tanesi de bendim.
Köyümüzde sizden önce Devlet Memurluğu yapanlar oldu mu? Memur olmanız köyde nasıl karşılandı? Niye Devlet Memurluğunu tercih ettiniz?
Köyde ilk devlet memuru bendim. Benden sonra Hamdi GÜNDOĞDU oldu. Köyde aylığımı sorduklarında 330 lira aldığımı söylediğim zaman bunu her ay alacak mısın diye sorarlardı. O dönemde hayatımı garanti altına almak için devlet memuru oldum. Benden sonra orman muhafaza memuru olmak isteyenlere yardım ettim. Böyle birbirinden göre göre Törnük’te 35 Orman muhafaza memuru olmuştur.
Okumayı ne zaman öğrendiniz ?
Ben ilkokula 12 yaşında başladım. O zaman yeni yazı ile okuyup yazıyordum. Ondan öncede 4 yaşında hatim ettim. Senede 1–2 ay mahalle mektebine gidiyordum. Yaz kış kuran okuyordum. Okumaya çok hevesli idim. Öğretmenlerimin sevgisini kazanıyordum.
Emekli olduktan sonra ne yaptınız? Siyasete atıldığınızda Köylüleriniz bu durumu nasıl karşıladı, destek gördünüz mü?
Emekli olduktan sonra köyde kaldım hiçbir iş yapmadım. Bir müddet sonra siyasete atıldım. Aynı yıl Anap ilçe başkanlığına aday oldum. Kongrede toplam 300 delege vardı. Bunların 70’i bizim köylü idi. Ben köylülerime siz olun dedim cesaret edemediler, ben de köylülerimden destek umarak adaylığımı açıkladım. Köylülerime güveniyordum. Seçim zamanı geldiğinde Yukarı Köylü arkadaşlarımız okul işimize karışmasan sana oy vereceğiz dediler. Diğer mahallelerde delegeler bana oy vermeyeceğiz dediler vermediler. Ben kürtün delegelerinin oyları ile başkanlığa seçildim.
Okul meselesi de o dönemde var mıydı ?
Ben ilçe başkanı olduktan sonra okulun tek okul olarak Güney Başı’na yapılmasını istedim. Toplantı yaptım. Anlattım, ama hem cami mahallesi hem de yukarı mahallede oturan kişiler bana itiraz ederek iki mahalleye de okul yapılmasını istediler. Ben de fazla bir şey yapamadım. Ama onları o zamandan bu günün meydana gelen olay için uyardım. Herkes günübirlik düşündüğü ve ileriyi göremediği için hepsi itiraz etti. Maalesef onların dediği gibi oldu.
Peki, bu işin sizce sonu nasıl olur?
Ortak bir görüş etrafında anlaşmaları lazımdır. Ama kişisel çıkarlar ön plana çıkmamalıdır.
Şimdiye kadar isteyip de yapamadığınız içinizde uhde olarak kalan herhangi bir şey var mı ?
 İlkokulu bitirdiğim zaman ortaokula gitmek, tahsil yapmak, bir makam mevki sahibi olmak istiyordum. Hava ulaşımını çok merak ederdim. Hacı Mehmet gilin baca tahtasını rüzgâr atmış, Hacı Memetgil’in oradan Tamyalağı’na indirmişti. Ortası bir çubuk eksen üzerinde olan bu tahta döne döne gitmişti. Çocukken diyordum ki demek ki bu hava bir formalitesine koyulsa, herhangi bir yere kontrollü bir şekilde adam götürülebileceğini düşünüyordum. Ayrıca insanların bu kadar zahmetle az bir kazanca sahip olmaları çok zor geliyordu bana. Mesela 1 ton darıyı 1 kişi amelelikte 2–3 ayda kazanabiliyordu. Buna da 10 nüfuslu bir ev bir yıl uğraşıyordu. İzahı uzun süren bu kazanç çok yorucu az verimli idi. Bunu halka anlatmak istiyordum. Fakat bu hayallerim birisine anlattığım zaman beni anormal düşünüyor zannediyorlardı.
Bizlerle anılarınızdan birkaç tanesini paylaşır mısınız?
Bir gün konuşurken babamın olduğu bir mecliste ay tutulmasını, dünyanın ve ayın dönemsini, insanların her yere bilim sayesinde ulaşabileceğini, fen ilerledikçe insanların yaşamak için ileride organlarının değişeceğini anlatıyordum. Yaşım küçük olmasına rağmen (15 yaş) bunları nerden, nasıl düşündüğümü kendim bile bilmiyordum. Bu sözlerime hak vermeyen babamın teyzesi Sultan: “ İşte dedi. azmış, sapmış böylelerine derlerdi. Allahın yaptığı şey İnsan organı değişir mi?.” dedi. Bundan cesaret alan babam beni azarladı. “Sen bu lafları benim yanımda nasıl konuşursun git onları ha bu Fazlıya anlat.” dedi.
Memuriyet hayatınız hep Gümüşhane’de geçmiş. Niçin başka bir ili tercih etmediniz?
Aileme ve yakınlarıma bağlılığım aynı zamanda babamın erken ölmesi köyde deki hatıralarımı unutmama isteği köyde kalmama sebebiyet verdi.
Geriye dönüp baktığınızda pişmanım diyebilir misiniz?
Hayır
Köyden göçmemenize neden olan yakınlarınıza bağlılığınız şu anda devam ediyor mu?
Aramızda bir sorun olmamakla beraber herkesle ilgisiz gibiyiz. Kimsenin bir saygısızlığına da rastlamadım. Kimseden de bir şey beklemiyorum:
Köye belli başlı hizmetlerin götürülmesinde ne gibi katkılarınız oldu?
Akköylü olmam hasebi ile Akköy köprüsünün yapılmasında ve dolayısıyla ilk evveli Akköy’e yol çıkmasında o zamanın parası ile büyük bir miktar mali yardımım olmuştur. Köyde ilk devler memuru olmam vasıtasıyla köyümüzde yaşayan insanları beni örnek ve destek alarak kamuda işe girdiler ve çocuklarını okuttular. Yaylada camilerin yapılmasında yardımım dokundu. En büyük katkım çocuklarımı okutarak, onlara tek söylediğim söz herkese karşılıksız yardım edin onlardan hiçbir menfaat beklemeyin, öğüdünde bulundum. Onlarda beni mahcup etmediler.
Sizce köyümüzün en büyük problemi nedir?
 Halk arasında diyalog yoktur.
Şahsi menfaatler oluyorsa da, köyün girdisini elinde tutacak, yatırımda bulunma becerisine sahip olan insanımız yoktur. Bundan dolayı üzgünüm.
Sizce köyümüzün kalkınması için ne gibi yatırımlar gereklidir?
Bu köye bir süt fabrikası, bir fındık fabrikası, bir kereste fabrikası, bir meyve suyu fabrikası, bir tekstil fabrikası yapılabilir. Yar içi denen yerde mermer kayalıkları vardır. Bunların işlenmesi bu köye sanayinin gelmesi için çok önemlidir. Bunları görüp bu girişime talip olan kimse yoktur. Çok programlı lise yapılabilir.
Ayrıca köyümüzde 3 tane elektrik santrali vardır. Kürtüne açılması düşünülen Yüksekokulun köyümüzde açılması gerekirdi. Buda elimizden kaçırdığımız en büyük fırsatlarımızdandır.
Bu işler düşünülüp değerlendirilse, hiçbir yere muhtaç olmadan köyün geçinme imkânı sağlanmış olur. Böylece işsizlik ve göç problemi de ortadan kalkar.
Büyük marketler, radyoculuk, televizyonculuk bilgisayarcılık gibi bayilik ve tamir işlerini elinde tutan sanatkârlar, nalburlar, eczaneler vs. halkın ihtiyacını karşılama birimleri düşünülmesi lazımdır. Yaylada bakacak altı ile çağırağzı arasında bir tünel yapılsa hem yol mesafesi kısalır hem de çim kayağı ve kar kayağı gibi yöre turizmine canlılık kazandıracak tesisler yapılabilirdi.
Köyümüzü ilde temsil edecek bir temsilcimizin (encümen) olmayışı, sorunalarımızı il yönetimine aktaracak bir bireyimizin olmayışı da büyük problemdir.
İhsan Bey bizim sorularımız bu kadar, eklemek istediğiniz konu varsa son cümlelerinizi alabilir miyiz?
Ben şu anda Gümüşhane’de oturuyorum. Giresun’u da çok iyi biliyorum. Köyümüz iki ilin en güzel köyüdür. Köyümüzün kıymetini bilerek birlik beraberlik içinde bu güzel köyümüz layık olduğu yere hep beraber çıkaralım. İçimizde sorunları tartışalım ama dışarıya karşı tek yumruk olalım. Bütün tanıdıklarıma saygı ve sevgiler sunar esenlikler dilerim.
Çok teşekkür ediyor bizler de siz kıymetli büyüğümüze saygılarımızı sunuyoruz. İnşallah dilekleriniz en yakında gerçekleşecek, insanımız el ele vererek köyümüzü kalkındıracaklardır.
İyi günler…
|
